สารานุกรมไทย
สำหรับเยาวชน เมนู 7
เล่มที่ ๗
เรื่องที่ ๑ กล้วยไม้
เรื่องที่ ๒ ผีเสื้อ
เรื่องที่ ๓ การปลูกหม่อน เลี้ยงไหม
เรื่องที่ ๔ โรคพืช
เรื่องที่ ๕ ครั่ง
เรื่องที่ ๖ การเลี้ยงปลา
เรื่องที่ ๗ การชลประทาน
เรื่องที่ ๘ บ้านเรือนของเรา
เรื่องที่ ๙ โทรคมนาคม
รายชื่อผู้เขียน

สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ / เล่มที่ ๗ / เรื่องที่ ๓ การปลูกหม่อนเลี้ยงไหม / การคัดรังไหม

การคัดรังไหม
การย้อมสีเส้นใยไหม
การย้อมสีเส้นใยไหม
การผึ่งเส้นใยไหมภายหลังการย้อมสี
การผึ่งเส้นใยไหมภายหลังการย้อมสี 
การคัดรังไหม

รังไหมที่เลี้ยงได้จะต้องเก็บออกจากจ่อในวันที่ ๕ นับตั้งแต่ไหมเริ่มทำรัง แล้วนำมาคัดรังที่เสียออก โดยเฉพาะเมื่อจะนำไปขายเป็นรังสด (รังที่ยังไม่ได้อบแห้ง ดักแด้ยังมีชีวิตอยู่)

ลักษณะรังไหมที่ไม่ดี

ต้องคัดออกมีลักษณะดังนี้

๑. รังแฝด คือรังที่มีดักแด้อยู่ภายในมากกว่า ๑ ตัว รังจะใหญ่หนา ผิวหยาบแข็ง
๒. รังที่ถูกเจาะ เช่น ถูกหนอน แมลงวันลาย หรือ มดเจาะ
๓. รังเปื้อน
๔. รังบาง เพราะไหมไม่แข็งแรงชักใยได้น้อย
๕. รังที่เสียรูปเสียร่าง
๖. รังที่มีลักษณะไม่ตรงตามพันธุ์
๗. รังที่มีเส้นใยนอก (ขี้ไหม) มากผิดปกติ
๘. รังที่มีเส้นใย ๒ ชั้น

รังไหมที่ดี

มีลักษณะดังนี้

๑. รังโตมีเส้นใยมาก
๒. สาวง่าย
๓. มีความย่นของผิวรังมาก
๔. เปอร์เซ็นต์เส้นใยสูง
๕. เส้นเล็กและเรียบ

รังไหมที่คัดแล้วจะนำไปขายให้โรงงานสาวไหม ซึ่งปัจจุบันรังไหมสดลูกผสมจีนกับญี่ปุ่นชั่วแรกกิโลกรัมละ ๑๐๐ บาท รังไหมไทยที่เป็นพันธุ์พื้นเมืองนำไปเข้ากรรมวิธีสาวด้วยมือออกเป็นเส้นใยขายก็ได้
หัวข้อก่อนหน้า