สารานุกรมไทย
สำหรับเยาวชน เมนู 9
เล่มที่ ๙
เรื่องที่ ๑ เรื่องของยา
เรื่องที่ ๒ สูติศาสตร์และนรีเวชวิทยา
เรื่องที่ ๓ วิธีการทางการแพทย์ในการควบคุมการเจริญพันธุ์
เรื่องที่ ๔ การทำแท้ง
เรื่องที่ ๕ การสาธารณสุข
เรื่องที่ ๖ โรคมะเร็ง
เรื่องที่ ๗ รังสีวิทยา
เรื่องที่ ๘ ฟันและเหงือกของเรา
เรื่องที่ ๙ เวชศาสตร์ชันสูตร
เรื่องที่ ๑๐ เวชศาสตร์ฟื้นฟู
เรื่องที่ ๑๑ นิติเวชศาสตร์
เรื่องที่ ๑๒ โภชนาการ
เรื่องที่ ๑๓ ยาเสพติดให้โทษและวัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตประสาท
รายชื่อผู้เขียน

สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ / เล่มที่ ๙ / เรื่องที่ ๑๒ โภชนาการ / ทุพโภชนาการ

ทุพโภชนาการ
ทุพโภชนาการ

ทุพโภชนาการ หมายถึงโภชนาการที่เลว ซึ่ง อาจเกิดจากได้อาหารน้อยไป หรือมากไปก็ได้ การศึกษา ในประเทศไทยพบว่า ชาวไทยในท้องถิ่นชนบท และ ตามแหล่งเสื่อมโทรมในเมืองใหญ่ เป็นโรคขาดสาร อาหาร ที่นับว่าเป็นปัญหาสาธารณสุขระดับประเทศนั้น มีอยู่ ๗ โรค คือ โรคขาดโปรตีนและแคลอรี โรคโลหิต- จางจากการขาดเหล็ก โรคตาบอดจากการขาดวิตามินเอ โรคเหน็บชาจากการขาดวิตามินบี๑ โรคปากนก กระจอก โรคนิ่วในกระเพาะปัสสาวะ และโรคคอพอก จากการขาดไอโอดีน ในทางตรงกันข้ามประชาชนใน กรุงเทพมหานครและเมืองใหญ่ๆ ที่มีฐานะความเป็นอยู่ดี ไม่สนใจเรื่องโภชนาการ กินอาหารมากไปทุกวัน ก็มีโอกาสเป็นทุพโภชนาการประเภทโรคโภชนาการเกิน เช่น ไขมันสูงในเลือด และโรคอ้วน เป็นต้น
หัวข้อก่อนหน้า หัวข้อถัดไป