ความหมายของเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างประเทศ - สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ
 
สารานุกรมไทย
สำหรับเยาวชน  เมนู 32
เล่มที่ ๓๒
เรื่องที่ ๑ ตาลปัตร พัดยศ และสมณศักดิ์
เรื่องที่ ๒ หุ่นกระบอกไทย
เรื่องที่ ๓ หนังสือโบราณของไทย
เรื่องที่ ๔ สิทธิมนุษยชน
เรื่องที่ ๕ เส้นแบ่งเขตแดนระหว่างประเทศ
เรื่องที่ ๖ ชีวสนเทศศาสตร์
เรื่องที่ ๗ การยศาสตร์
เรื่องที่ ๘ นาโนเทคโนโลยี
เรื่องที่ ๙ โรคออทิซึม
รายชื่อผู้เขียน

สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ / เล่มที่ ๓๒ / เรื่องที่ ๕ เส้นแบ่งเขตแดนระหว่างประเทศ / ความหมายของเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างประเทศ

 ความหมายของเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างประเทศ
ความหมายของเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างประเทศ

เส้นแบ่งเขตแดนระหว่างประเทศ (International Boundary Line) หมายถึง เส้นสมมติที่กำหนดขึ้นระหว่างรัฐหรือประเทศ เพื่อแสดงว่า ขอบเขตอำนาจอธิปไตยของรัฐ หรือประเทศนั้นๆ ได้มาสิ้นสุดที่เส้นสมมตินี้ เส้นแบ่งเขตแดนดังกล่าว อาจกำหนดขึ้น โดยอาศัยสภาพทางธรรมชาติ หรืออาจเป็นสิ่งที่มนุษย์จัดทำขึ้นก็ได้ ทั้งนี้ เส้นแบ่งเขตแดนระหว่างประเทศ จะต้องมีการระบุรายละเอียดไว้ในเอกสารสัญญา และมีแผนที่ประกอบ รวมทั้ง มีหลักเขตแดนปักไว้บนพื้นที่ภูมิประเทศ ให้สังเกตเห็นได้ชัดเจน

การแลกเปลี่ยนหนังสือสัญญาจากการประชุมคณะกรรมาธิการเขตแดนร่วม ไทย - กัมพูชา เมื่อวันที่ ๑๔ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๓
การแลกเปลี่ยนหนังสือสัญญาจากการประชุมคณะกรรมาธิการเขตแดนร่วม ไทย - กัมพูชา เมื่อวันที่ ๑๔ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๓

ศัพท์เฉพาะบางคำ ที่เกี่ยวข้องกับการแบ่งเส้นเขตแดนระหว่างประเทศ ที่ควรทราบ เป็นเบื้องต้น ได้แก่

การกำหนดเส้นเขตแดน (Delimitation of Boundary)

หมายถึง การกำหนดแนวแบ่งเส้นเขตแดนกันไว้เป็นลายลักษณ์อักษร ในรูปหลักฐานทางเอกสารสนธิสัญญา หรือกำหนดเส้นเขตแดนลงในแผนที่หรือแผนผัง ตามผลที่ได้จากการเจรจาแบ่งเส้นเขตแดนระหว่างประเทศของประเทศทวิภาคี ในสำนักงาน หรือบนโต๊ะเจรจาว่า แนวเส้นเขตแดนจะให้เป็นไปอย่างไร เช่น ให้เป็นไปตามสันปันน้ำ (Watershed) หรือร่องน้ำลึก (Thalweg) หรือสภาพธรรมชาติอื่นๆ หรือเป็นแนวเส้นตรง

การปักปันเขตแดน (Demarcation of Boundary)

หมายถึง การแบ่งเส้นเขตแดนระหว่างประเทศ โดยการจัดตั้ง คณะกรรมการปักปันเขตแดนระหว่างประเทศ เพื่อร่วมกันชี้ชัด หรือเจาะจงลงไปว่า เส้นแบ่งเขตแดนของรัฐหรือประเทศที่กำหนดกันไว้ในชั้นการกำหนดเส้นเขตแดนนั้น จะอยู่ ณ ที่ใด ในภูมิประเทศ โดยคณะกรรมการปักปันเขตแดนดังกล่าว จะต้องสร้างหลักเขตแดน เพื่อเป็นเครื่องหมายลงในภูมิประเทศ หรือบนพื้นแผ่นดิน เป็นหลักฐานแสดงแนวเส้นเขตแดนระหว่างกันไว้ให้ปรากฏอย่างชัดเจน

เจ้าหน้าที่สำรวจและจัดทำหลักเขตแดนระหว่างประเทศด้านลาว - ไทย
เจ้าหน้าที่สำรวจและจัดทำหลักเขตแดน ระหว่างประเทศด้านลาว - ไทย

บริเวณชายเขตแดน หรือแนวพรมแดน (Frontier)

หมายถึง พื้นที่บริเวณชายเขตแดน ซึ่งมีความคาบเกี่ยวระหว่างประเทศ ที่มีพื้นที่ต่อเนื่องกัน และมีสภาพเป็นไปตามเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างประเทศ โดยไม่มีข้อกำหนดที่แน่ชัดว่า จะครอบคลุมบริเวณพื้นที่ ทั้งในด้านยาว และด้านกว้าง ลึกเข้าไปในประเทศหนึ่งประเทศใดมากหรือน้อยเท่าใด


หลักเขตแดน ซึ่งแสดงตำแหน่งแนวเส้นเขตแดนระหว่างประเทศ ไทย - พม่า บริเวณแม่น้ำสาย - แม่น้ำรวก

ชายแดน (Border)

หมายถึง บริเวณพื้นที่ที่รัฐใช้อำนาจอธิปไตยของตนได้ ภายในขอบเขต ของแนวเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างประเทศ ที่มีพื้นที่โดยรอบ ไปตามแนวเส้นแบ่งเขตแดนดังกล่าว โดยไม่มีข้อกำหนดที่แน่ชัดว่า จะต้องอยู่ลึก หรือครอบคลุมพื้นที่เข้าไปจากเส้นแบ่งเขตแดน ด้านละเท่าใด

เส้นแบ่งเขตแดนทางบก (Land Boundary Line)

หมายถึง เส้นแบ่งเขตแดนที่กำหนดหรือปักปันไปตามภูมิประเทศ ที่เป็นพื้นแผ่นดิน รวมไปถึงลักษณะภูมิประเทศที่เป็นแม่น้ำ ลำห้วย หนอง บึง ทะเลสาบ และอื่นๆ ซึ่งถือได้ว่า เป็นส่วนหนึ่งของแผ่นดินด้วย

แผนที่แนวเขตแดนระหว่างไทย - พม่า บริเวณแม่น้ำสาย - แม่น้ำรวก ในจังหวัดเชียงราย
แผนที่แนวเขตแดนระหว่างไทย - พม่า บริเวณแม่น้ำสาย - แม่น้ำรวก ในจังหวัดเชียงราย

เส้นแบ่งเขตแดนทางทะเล (Maritime Boundary Line)

หมายถึง การกำหนดอาณาเขตทางทะเล โดยกำหนดให้มีเขตแดนทางทะเลหลายรูปแบบ ตามวัตถุประสงค์แห่งการใช้อำนาจอธิปไตย และสิทธิอธิปไตยของรัฐชายฝั่ง เช่น ทะเลอาณาเขต เขตต่อเนื่อง เขตเศรษฐกิจจำเพาะ เขตไหล่ทวีป รัฐชายฝั่งอาจมีอาณาเขตทางทะเลเพียงแบบใดแบบหนึ่ง หรืออาจมีครบทุกรูปแบบก็ได้ ขึ้นอยู่กับลักษณะที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ของรัฐนั้นๆ
หัวข้อก่อนหน้า หัวข้อถัดไป