ตามประวัติความเป็นมาของตุ๊กตา เดิมทีคงจะไม่ได้ประดิษฐ์ขึ้นสำหรับให้เด็กเล่น แต่มุ่งหมายจะใช้ในพิธีฝังศพบ้าง หรือบรรจุ

ในสถานที่ที่ศักดิ์สิทธิ์ตามความเชื่อ ต่อมามีคนไปขุดพบจึงนำรูปปั้นที่อาจจะมีทั้งคนและสัตว์ กลับบ้านเพื่อมาฝากเด็ก เมื่อเด็กชอบ ผู้ใหญ่จึงทำขึ้นเพื่อให้เด็กได้เล่นโดยตรง จึงมีตุ๊กตาเกิดขึ้น ตุ๊กตาสมัยก่อน ๆ มักทำง่าย ๆ รูปแบบไม่ซับซ้อน โดยใช้วัสดุใกล้ตัว เช่น ดิน ผ้า ไม้ รังไหม ฯลฯ 

นอกจากจะปั้นตุ๊กตาเป็นรูปคนแล้ว ยังมีตุ๊กตาปั้นเป็นรูปสัตว์ต่าง ๆ ที่เห็นในชีวิตประจำวันด้วย เช่น วัว ควาย หมู สุนัข เป็ด ไก่ และนก เป็นต้น 




ในสมัยกรุงสุโขทัยประมาณพุทธศตวรรษที่ 19-20 นอกจากจะมีตุ๊กตาดินเผาแล้ว ยังมีตุ๊กตาเคลือบด้วยน้ำยาสีเขียว แม้แต่ของใช้ในบ้านก็ทำเป็นรูปคนหรือสัตว์

เช่น แจกันรูปช้างชูดอกบัวด้วยงวง มีควาญช้างนั่งอยู่บนคอช้าง เหยือกและกาน้ำรูปหงส์ เป็นต้น ชาวสุโขทัยนั้น มีฝีมือทางช่างสูงมาก การปั้นตัวตุ๊กตาจึงพัฒนาไปจากของเดิม และประณีตขึ้นมาก


เรานำตุ๊กตาไปใช้ด้วยจุดมุ่งหมายต่างกัน เราจึงแบ่งตุ๊กตาออกได้หลายประเภท ดังนี้
1. ตุ๊กตาที่ใช้ในพิธีกรรม
2. ตุ๊กตาสำหรับเด็กเล่น
3. ตุ๊กตาฝีมือ หรือตุ๊กตาที่มีคุณค่าทางศิลปวัฒนธรรม
4. ตุ๊กตาตามความเชื่อพื้นบ้าน
5. ตุ๊กตาอื่น ๆ


ค้นหาข้อมูลที่น่าสนใจเพิ่มเติมได้ใน สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ เล่ม 13 เรื่องตุ๊กตาไทย