การ สร้างเอกลักษณ์ทางพันธุกรรม และการเก็บรักษาพันธุ์พืช และพันธุ์สัตว์
ในอดีต การคัดเลือก หรือการปรับปรุงพันธุ์พืช และพันธุ์สัตว์เพื่อนำมาใช้ในการผลิตผลผลิตทางการเกษตร ที่มีคุณภาพดี ใช้วิธีการสังเกตดูลักษณะต่างๆ ที่แสดงออกมาภายนอกของพืชและสัตว์เหล่านั้นและนำลักษณะที่ได้มา ใช้เป็นลักษณะประจำพันธุ์ ในการจำแนกพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตแต่ละชนิด เพื่อนำมาใช้เพาะปลูกหรือเพาะเลี้ยง และการนำมาใช้ในกระบวนการปรับปรุงพันธุ์ แต่ลักษณะภายนอกที่ปรากฏเป็นผลมาจากการแสดงออกของยีนภายใน และยังเกิดจากผลกระทบของสภาพแวดล้อมที่พืชและสัตว์เจริญเติบโตในช่วงเวลานั้น ในสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกันลักษณะที่แสดงออกของพืชหรือสัตว์ที่เป็น พันธุ์เดียวกันนั้นอาจแตกต่างกันได้ ในขณะเดียวกัน พืชหรือสัตว์ที่คิดว่าเป็นพันธุ์เดียวกันจากการดูลักษณะภายนอกก็อาจเป็นผลมาจากสภาพ แวดล้อมทั้งๆที่ไม่ได้เป็นพันธุ์เดียวกัน ดังนั้น การใช้ ลักษณะภายนอกที่ปรากฏจึงไม่เพียงพอต่อการนำมาใช้จำแนกหรือระบุสายพันธุ์ของสิ่งมี ชีวิตให้ถูกต้องแม่นยำได้

การตรวจสอบการปลอม ปนของข้าวสาร ๒ ชนิดที่มีอัตราของการปลอมปน แตกต่างกัน
จึงได้มีการนำเครื่องหมายดีเอ็นเอชนิดต่างๆ มาใช้ เพื่อหาความแตกต่างในสิ่งมีชีวิตแต่ละชนิด โดยใช้ความแตกต่างของรหัสทางพันธุกรรม ที่มีความจำเพาะในสิ่งมีชีวิตแต่ละชนิด ผลที่ได้จากการนำเครื่องหมาย ดีเอ็นเอมาใช้คือ ทำให้สามารถเห็นความแตกต่างของแถบดีเอ็นเอ ที่มีปริมาณ และการวางตัวที่แตกต่างกัน ในสิ่งมีชีวิตที่ต่างชนิด และต่างพันธุ์กัน รวมทั้งเห็นความแตกต่างของตำแหน่งเข้าเกาะ ระหว่างเครื่องหมายดีเอ็นเอกับสายดีเอ็นเอของสิ่งมีชีวิต ที่ทำการตรวจสอบ นอกจากนี้ยังเห็นข้อมูลของรูปแบบลักษณะแถบดีเอ็นเอ ที่มีความจำเพาะในสิ่งมีชีวิตแต่ละชนิด ที่จะนำมาใช้เป็นเอกลักษณ์ทางพันธุกรรมของสิ่งมีชีวิตนั้นๆ ในด้านการเกษตร ได้มีการนำเอาเครื่องหมายดีเอ็นเอมาใช้ ในการระบุลักษณะของเอกลักษณ์ทางพันธุกรรมของพืชและสัตว์หลากหลายชนิด เพื่อนำมาเป็นฐานข้อมูลสำคัญประจำพันธุ์ สำหรับใช้เป็นข้อมูล ในโครงการปรับปรุงพันธุ์ต่างๆ รวมถึงการนำมา เพื่อจดทะเบียนพันธุ์ในพืชและสัตว์ โดยนำเอาข้อมูลในระดับดีเอ็นเอมาใช้ร่วมกับการตรวจสอบลักษณะ ที่ปรากฏภายนอก ในปัจจุบันได้ทำเอกลักษณ์ทางพันธุกรรมในพืชและสัตว์หลายชนิด เช่น ข้าว ข้าวโพด ถั่วเหลือง ไม้ยืนต้น โค กระบือ สุกร และในสัตว์น้ำ เพื่อนำข้อมูลที่ได้มาใช้ประโยชน์ ในงานด้านต่างๆ

การนำเอาเอกลักษณ์ทางพันธุกรรมมาใช้ในการตรวจสอบสายพันธุ์ปลาทูน่า จากผลิตภัณฑ์ปลาทูน่าแปรรูป
การเก็บรักษาพันธุ์หรือสายพันธุ์พืชและ สัตว์ให้คงลักษณะเดิม มีความสำคัญต่อการนำมาใช้เพาะปลูก หรือเพาะเลี้ยงในฤดูกาลต่อไป หรือเก็บไว้ใช้ในกระบวนการปรับปรุงพันธุ์ เพื่อให้ได้พืชหรือสัตว์ ที่มีคุณลักษณะที่ดียิ่งขึ้น การเก็บรักษาพันธุ์หรือเชื้อพันธุ์ ตามปกติมักมีปัญหาการคงความมีชีวิตที่ลดลง และใช้พื้นที่ในการจัดเก็บมาก จึงได้นำวิธีการเก็บรักษาพันธุ์พืชและสัตว์ในหลอดทดลอง ในสภาวะเยือกแข็งมาใช้ เพื่อลดข้อจำกัดของวิธีการเก็บรักษาพันธุ์แบบเดิม ทำให้สามารถคงความมีชีวิตนาน และเก็บรักษาได้ ในหลายชนิดของเนื้อเยื่อ ไม่ว่าจะเป็นเมล็ด ยอด ราก แคลลัส หรือแม้แต่เซลล์สืบพันธุ์ และเซลล์ของไข่ที่ได้รับการผสมแล้วในสัตว์ จึงทำให้เก็บรักษาพันธุ์ของพืชและสัตว์ไว้ได้เป็นเวลานาน เป็นประโยชน์ต่อการพัฒนางานด้านการเกษตรต่อไปในอนาคต