วรรณคดีไทยเป็นแหล่งความรู้เรื่องต้นไม้แหล่งหนึ่ง
ในอดีต คนไทยใช้ต้นไม้ทำประโยชน์หลายอย่าง เช่น ใช้ทำสิ่งของเครื่องใช้ ใช้ทำเป็นอาหาร ใช้ดอกไม้ ใบไม้ และแม้กระทั่งเปลือกไม้ในการทำสีย้อมผ้า หรือสีผสมขนมให้ดูน่ารับประทาน เช่น ขนมชั้นใบเตย ที่ทั้งหอมหวานและมีสีสวยน่ารับประทาน
ศิลปะการประดิษฐ์ดอกไม้ของไทยก็ไม่เป็นรองใคร เช่น การร้อยมาลัย ยังไม่มีชาติใดที่สามารถร้อยมาลัยได้อย่างมีศิลปะเช่นนี้ เราสามารถทำบุหงาเพื่อใช้อบร่ำเสื้อผ้าได้อย่างงดงามและหอมกรุ่น
เมื่อยามป่วยไข้ เราใช้ต้นไม้หลายชนิดเป็นยารักษาโรค ความรู้เรื่องสมุนไพรนี้ บรรพบุรุษของเราได้สั่งสอนอบรมสืบทอดกันมาช้านาน แต่พวกเราได้ละเลยกันไปชั่วขณะหนึ่ง บัดนี้เราเริ่มจะตระหนักแล้วว่า คนไทยมียาสมุนไพรดีๆที่ใช้รักษาโรคต่างๆได้
วรรณคดีไทยช่วยทำให้เราเห็นความสำคัญของต้นไม้ว่ามีประโยชน์อย่างยิ่งต่อการดำเนินชีวิตของเรา